www.iiiWe.com » نقش خاطره بر پیکری فراموش شده

 صفحه شخصی علی مجیدى   
 
نام و نام خانوادگی: علی مجیدى
استان: مازندران - شهرستان: بهشهر
رشته: کارشناسی ارشد عمران
شغل:  دانشجو کارشناسی ارشد عمران
تاریخ عضویت:  1391/09/19
 روزنوشت ها    
 

 نقش خاطره بر پیکری فراموش شده بخش معماری

2

این عکاس که رومن ویلن (Romain Viellon) نام دارد، در سفیر اخیر خود به کشور رومانی موفق به ثبت این مجموعه تصاویر تماشایی شده است. اینجا مرکز تفریحی باشکوهی در شهر کُنستانتا (Constanta) است که روزگاری همچون مرواریدی باشکوه به دریای سیاه اجحاف داشته و از حیث معماری و تزئینات داخلی در شمار زیباترین بناهای این کشور قرار داشت.

 امروز اما از آن جلال و شکوه سابق اثری نیست و از آن روزهای پر زرق و برق و شاد، تنها خاطره‌ای برجای مانده است که گاه و بیگاه بر این تن از یاد رفته، نقشی زودگذر می‌زند.

 
 آثار زوال در همه جای این سازه قابل مشاهده است، اما شاید تنها باید گوش کنید، به صدای موسیقی که نواخته می‌شود، نوای بر هم خوردن امواج، به صدای گفتگو و زنگ خنده‌ها. و  شاید تنها باید تصور کنید، آن رنگین کمان شاد و سرزنده‌ای  را که امروز رنگ باخته است. با شما در این گشت و گذار تصویری  همراه خواهیم  بود به جایی که تصویری شکسته و ترک خورده را، از دورانی پرشکوه و اقتدار تداعی می‌کند.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
آرام آرام از این بنای از یاد رفته فاصله می‌گیریم. اما خاطرات فراموش شده، شما را به کدامین نقطه فرا می‌خوانند؟ متروکه‌ی مورد علاقه‌ی شما کجاست؟

چهارشنبه 24 تیر 1394 ساعت 15:25  
 نظرات    
 
امیر یاشار فیلا 23:53 چهارشنبه 24 تیر 1394
0
 امیر یاشار فیلا

 

به دریای سیاه "اجحاف" داشته!!!؟

یعنی کسی که این چند سطر توضیح را برای این عکس‌ها آماده کرده، واقعاً فرق میان "اجحاف" و "اشراف" را نمی‌دانسته!!!؟


آقای مهندس مجیدی، همکار ارجمند
چون منبع و مأخذ این مطلب را ننوشته‌اید، روشن نیست که مقصر این غلط فاحش و این بی‌سوادیِ غیرقابل‌تحمل چه کسی است؛ اما از جناب‌عالی که از اعضای کوشا و پرکار iiiwe هستید، انتظار داریم پیش از فرستادنِ مطالب برای بازنشر، خودتان دست‌کم یک بار آن‌ها را بخوانید و غلط‌هایی تا این اندازه آشکار و فاحش را که توهینِ بی‌پرده به شعور کاربرانِ iiiwe هستند، اصلاح بفرمایید.


صادقانه بگویم: وقتی چنین بی‌مسئولیتی‌هایی را می‌بینم، شرمنده‌ی خودم و همکارانم در گروه رسانه‌ای دیرین می‌شوم که برای ویرایش، آماده‌سازی و ارائه‌ی محتواها و بسته‌های رسانه‌ای به گونه‌ای درخور و در شأنِ مهندسان، دقتی وسواس‌گونه به خرج می‌دهیم.

به‌راستی دلسردکننده است و باعث می‌شود احساس حماقت کنم.

 

کاش اجازه می‌دادید دست‌کم iiiwe از این موج فراگیر و فزاینده‌ی بی‌مبالاتی و سهل‌انگاریِ حاکم بر ذهن‌ها و فضای مجازی برکنار بماند.